Meye yeni başlayan öğrencinin ilk dersteki güçlüğü, ses çıkarmak değil çıkan sesi kararlı tutmaktır. Kamış ağza alındığında ses genellikle gelir; ancak yükseklik ve ton sürekli değişir.
Bunun nedeni dudak basıncıdır. Kamış dudaklar arasında ne kadar sıkıldığına göre yaprakların titreşim alanı değişir. Sıkıldıkça ses yükselir ve incelir, gevşedikçe pesleşir ve dağılır.
Bu duyarlılık ilk günlerde sorun gibi görünür; oysa meyin anlatım gücü tam olarak buradan gelir. İcracı, aynı parmak düzeniyle sesi birkaç koma aşağı ya da yukarı taşıyabilir ve makam müziğinin ara perdelerini böyle üretir.
Kamışın ağza ne kadar girdiği de belirleyicidir. Az girdiğinde titreşen alan kısalır ve ses cılızlaşır; çok girdiğinde denetim kaybolur.
Çalışma yöntemi basittir: tek bir ses alınır ve olabildiğince uzun, hiç değişmeden tutulur. Sesin ortasında oluşan her dalgalanma dudak basıncındaki kararsızlığı gösterir.
Bu denetim birkaç hafta içinde oturur ve sonrasında bilinçli bir anlatım aracına dönüşür.
Derslerimizde ilk derslerde uzun ses çalışması yapılır.