Meyde sesi üreten şey gövde değil kamıştır. Gövde yalnız ses alanını ve perdeleri belirler; tınının, entonasyonun ve üfleme kolaylığının büyük bölümü kamışa bağlıdır.
Kamış, sazlık kamışından yapılır. Uygun kalınlıkta bir parça kesilir, bir ucu ısıtılarak yassılaştırılır ve iki yaprak birbirine bakacak biçimde açılır. Bu açıklık, havanın geçerken kamışı titreştirmesini sağlar.
Açıklığın miktarı belirleyicidir. Çok açık bir kamış çok hava ister, ses kaba çıkar ve entonasyon yükselir; çok kapalı bir kamış kolay ses verir ama cılızdır ve pes bölgede tıkanır.
Bu açıklık kıskaçla ayarlanır. Kıskaç kamışın üzerinde kaydırıldığında açıklık daralır ya da genişler; icracı, çaldığı ortama ve dağara göre bu ayarı gün içinde değiştirir.
Islatma da sonucu doğrudan etkiler. Kuru kamış düzensiz titreşir; kısa süreli ıslatma yeterlidir, uzun süre suda bırakmak lifleri gevşetir ve kamışın ömrünü kısaltır.
Kamış bir tüketim parçasıdır; zamanla yorulur ve yenisiyle değiştirilir.
Derslerimizde kamış ayarı ilk derslerden itibaren uygulamalı olarak öğretilir.